Zeilen op een bijzondere bestemming

Er zijn zoveel mooie vaargebieden en prachtige plekken nog te ontdekken overal ter wereld. Wij verhuren over de hele wereld jachten. Eerdere klanten gingen jullie al voor naar de Seychellen, Thailand, Noorwegen, Britisch Virgin Islands en Tenerife. Een aantal van deze klanten heeft hier een bijzonder reisverslag van gemaakt. Scroll naar beneden en droom weg bij het lezen van hun avonturen.

Heb je zelf een speciale bestemming in gedachten maar weet je niet waar te beginnen? Wij hebben onze betrouwbare partners over de hele wereld zitten en brengen jouw droomvakantie graag tot werkelijkheid! Neem contact met ons op voor de mogelijkheden. 020 3202927

Noorwegen

Onze Arctic Experience in noord Noorwegen

Emiel Post Uiterweer

Wij huurden een Delphia 33, via BQ Yachting, in Tromsø, Noorwegen van 8 juni 17:00 uur tot 11 juni 17:00 uur 2013. Hier onze ervaringen. 

Toen we in Oslo waren geland (KLM vlucht) en wachtten op onze vervolg vlucht van Oslo naar Tromso (SAS vlucht; vliegen op Tromsø was stukken goedkoper wanneer twee aparte retour tickets werden gekocht!!) hebben wij de contact persoon in Noorwegen ge-smst over hoe naar het verhuur bedrijf te komen vanaf het vliegveld Tromsø. We kregen binnen “no time” antwoord dat we opgehaald zouden worden op het vliegveld. Daar stond inderdaad toen we aankwamen in Tromsø de zoon van de eigenaar van het verhuur bedrijf netjes op ons te wachten met een hele nette Mercedes personen bus, die ons in 10-15 minuten rijden naar de kleine jachthaven bracht (zie kaartje). Daar lag een zeer net schip op ons te wachten, de “arctic babe” volledig afgetankt, watertank gevuld, schoon en voorzien van alle gemakken (als kaartplotter, GPS, uitgebreid inventaris keuken, dingy met buitenboord motor etc…). We kregen een hele goede instructie van de boot, waar alle tijd voor werd genomen. Ook kregen we goede kaarten mee en uitgebreid tips over het vaargebied. De borg 2500 euro moest contact worden voldaan. 

Voordat we vertrokken hebben we boodschappen gedaan voor de tocht. Op 5 minuten loopafstand van de haven ligt een supermarkt waar alle proviand aangeschaft kan worden inclusief mooie vis, vers gevangen. De supermarkt is tot 22:00 uur geopend alleen mogen er na 18:00 uur geen alcoholische dranken meer worden afgerekend. 
Wij staken dezelfde avond nog van wal met een heerlijk zonnetje, rond deze tijd van het jaar is het 24-uur per dag licht in dit gebied, dus we hebben tot ’s avonds laat doorgevaren naar een prachtige ankerplaats tussen 3 eilandjes in de fjord ten noorden van Tromsø (zie kaartje). De volgende dag zijn we naar de bekende Lyngen Fjord gevaren, met aan de west zijde de bekende Lyngen Alpes. Een prachtig gezicht, nog het beste te vergelijken met alsof je midden tussen de Zwitserse alpen aan het zeilen bent, er stond die dag een mooie bries van 5 Bft, vlak onder de kust kan dat soms valwinden opleveren van 7-8 Bft, dus dat is opletten geblazen. 
We lagen de tweede avond in het dorpje Havnnes, een doodstil dorpje met maar enkele huizen waar we aan de steiger konden afmeren. Er is ook een kleine kruidenierszaak voor kleine inkopen. Hier hebben we in de avond zon een wandeling gemaakt langs de stellages met drogende vissen, erg leuk.

Dag 3 hebben we een flinke toch gemaakt en kwamen we, op de dagelijks voorbij komst van de Hurtigruten na, weer weinig ander verkeer tegen op het water. Op de radar zagen we nu en dan een vissersschip liggen. Op de wal zagen nu en dan een klein verdwaalt huisje of dorpje, maar we genoten vooral van de prachtige vergezichten, watervallen en papegaaien duikers rond de boot. De Delphia 33 voer heerlijk, hij liep al snel 6 knopen bij 3 bft. Het gebied kent wel getijden stromen van 1-2 knopen, maar niet te vergelijken met de Nederlandse wadden. De laatste nacht hebben we geankerd, gezien de fjorden stijl en diep zijn, is het even zoeken naar een geschikte ankerplaats, maar deze zijn goed aangegeven op de kaart. De laatste dag zijn we nog een stukje de Atlantische oceaan opgegaan om vervolgens de terugtocht naar Tromsø aan te vangen. Weer terug in de bewoonde wereld waren wij een half uurtje te laat bij de haven, daar werd geen enkel probleem van gemaakt. Daar hielp het verhuurbedrijf mee met aftanken en kregen wij netjes onze contante borg weer terug. We kregen ook een lift van de het verhuurbedrijf naar ons hotel in Tromsø, kortom alles op Noorse wijze degelijk en goed verzorgd.


Wij vonden het een geweldige ervaring om in dit gebied te varen, een grote aanrader voor de wat meer ervaren zeiler.

Zeilvakantie Tenerife – La Gomera

December 2017

Beste Querijn,

De Canarische eilanden zijn zeker aan te raden als zeilgebied buiten het zomerseizoen maar het gebied komt wel met een paar kanttekeningen.

De Elan 43 was een week lang ons, groot uitgevallen, onderkomen. Zoals eerder genoemd was ze niet in top staat, met name voor wat betreft het veiligheidsaspect. Onder andere het niet functioneren van de GPS plotter en de hand VHF vielen ons wat tegen. De chartermaatschappij Alboran was allervriendelijkst maar leken dit niet van wils op te lossen dus we zijn vertrokken met de Navionics op onze telefoons als GPS en een goede werkende vaste radio bij de kaarttafel. De vertrekhaven Las Galletas ligt in een dorpje met een redelijke mix van toerisme en locals maar wat ons betreft geen plek waar je langer dan nodig wil zijn. In het dorp zijn een paar kleine supermarkten om te bevoorraden en er is een bakker en visafslag naast de haven.

De route die we hebben gevaren vanaf Las Galletas geeft ook meteen de beperkingen aan voor een zeilvakantie vanaf Tenerife. De mogelijkheden zijn beperkt omdat er weinig jachthavens zijn, nog minder beschermde en legale ankerplekken en de Wind Acceleration Zones (WAZ) je duidelijk een kant op sturen, namelijk met de klok mee als je Tenerife rond wilt. Mede hierom leek het zuiden van Tenerife ons het prettigste startpunt, een thuishaven in het Noorden zal er altijd voor zorgen dat je of een héél rondje Tenerife moet varen of op de terugweg tegen alle adviezen in tegen de WAZ in moet. De stabiele passaatwind waait vanuit het noordoosten en tunnelt tussen de eilanden door met als gevolg hoge windsnelheden op bepaalde stukken. Bij uitzondering was er in de week dat wij er waren sprake van oostenwind en dus geen WAZ effect op de vertrouwde plekken. De wind blijft natuurlijk wel rondom het eiland draaien met ten zuiden van de eilanden beduidend meer golven en wind. Zeker iets om rekening mee te houden en op te anticiperen.

Het voordeel van de beperkte opties is dat veel boten dezelfde route varen. De zondag dat wij vertrokken vanuit Las Galletas was er nog een handvol boten van voornamelijk Alboran die ook aan hun charterweek begonnen. Veel van hen kwamen we tegen in de volgende haven op La Gomera waardoor er al snel een soort informele flottielje ontstond waarbij de gewoonte ontstond de route en het weer steeds kort te bespreken met de andere schippers. Het feit dat andere schepen in de omgeving op de hoogte waren van onze route plannen en bovendien van plan waren dezelfde route te varen was gezien het voor ons onbekende gebied een geruststellende gedachte.

Vanaf Las Galletas zijn er dus niet eindeloos veel opties om naar toe te gaan, maar San Sebastian op La Gomera was een perfecte overtocht van 20 nm voor de eerste dag. Bijkomend voordeel is dat de grote groepen pilot whales zicht het vaakst tussen deze twee eilanden laten zien. Ook wij stonden na een half uur zeilen al springend aan onze lifelines op het dek te kijken naar het schouwspel van een stuk of 10 duikelende walvissen op nog geen 20 meter van de boot.

La Gomera is een van de rustigere eilanden met weinig stranden en dus beperkte toeristische ontwikkelingen. Ik noemde het voortdurend een tropische versie van de waddeneilanden, Philip vond het nog het meest op een gemoderniseerd pirateneiland lijken. De jachthaven San Sebastian ligt achter een grote breker waar de ferry en ook de cruiseschepen aanmeren. Het havenpersoneel helpt op een vriendelijke manier met aanleggen, ze leggen je met 2 jachten tussen 2 fingerpontoons. Op en afstappen is dus lekker makkelijk en er is nauwelijks deining in de haven.

Op La Gomera is er nog één andere haven in Valle Gran Rey aan de westkant van het eiland en dit was behalve terugvaren nu eigenlijk de enige optie om nog naar toe te gaan. De haven is echter geen marina. Dat betekent geen douche- of toiletgebouwen en alleen een hoge kade met af en toe een trap om aan te leggen. Door het getijde verschil, met springtij door volle maan was het bij ons ruim 3m verschil, is het eigenlijk alleen met kettingen mogelijk om goed aan te leggen. De touwen schuren kapot over de kade rand. Het dorpje heeft een leuk stadsstrandje en een paar restaurants, aan de hoge kade lig je met uitzicht op de indrukwekkende klif die boven het dorp uittorent. Behalve het gebrek aan voorzieningen zeker geen slechte plek voor één nacht.

Valle Gran Rey is het meest westeliike punt waar we zijn geweest, hierna was El Hierro of Las Palma helaas te ver weg om nog op tijd terug te zijn, en bovendien waren dat afstanden die niet in daglicht te bevaren waren. Met zijn tweeën vonden we zes tot acht uur varen iedere dag sowieso wel lang genoeg maar als je langere tochten wilt maken zou het wel een nadeel kunnen zijn dat het zo vroeg donker is. Met name omdat niet alle havens even gemakkelijk in te manoeuvreren zijn en de pilot vaak ook adviseert om niet (voor het eerst) in het donker aan te komen.

Na Valle Gran Rey zijn we teruggevaren naar San Sebastian op La Gomera waar we een dag langer zijn gebleven vanwege het weer. Tussen La Gomera en Tenerife stond windkracht 6-7 en de meeste boten besloten een dag in de haven te blijven.

Op donderdag zijn we uiteindelijk teruggevaren naar Las Galletas. Het allerlaatste half uur varen was met afstand het meest spannende. We zaten ineens middenin een mayday reddingsactie. Een 45ft yacht had in 4 meter golven en 7 bft zijn kiel verloren en was gekapseisd. De 5 opvarende waaronder 1 lokale schipper lagen in het water, niet in staat tot het maken van een noodoproep. We waren de tweede boot ter plaatse en gelukkig was iedereen al in veiligheid en uit het water gehaald op het moment dat wij aankwamen. De kans dat de kiel van je boot afbreekt is al klein maar de kans dat dit gebeurd in het zicht van een trainingsboot van het Britse leger lijkt mij nihil. Het hele verhaal staat hier beschreven door de mannen die als eerste ter plaatse waren.

Voor een vakantie met veel zwemmen, snorkelen en af en toe een stukje zeilen blijft Griekenland in de zomer natuurlijk het meest geschikt. De Canarische eilanden zijn absoluut aan te raden voor sportieve zeilers die enige ervaring hebben met offshore zeilen. Naar ons idee wegen de nadelen van weinig havens en ankerplekken absoluut op tegen de aangename temperatuur, de walvissen en het uitzicht voor een geweldige zeilweek.

Samenvatting

Voordelen: stabiele wind, temperatuur rond 22 graden in december, makkelijk contact met mede zeilers, veel wildlife te zien, mooi uitzicht

Nadelen: weinig jachthavens en ankerplekken, beperkte route opties, Zuid Tenerife zeer toeristisch, mogelijke zeeziekte door golven, niet voor onervaren zeilers

Rieneke te Voortwis, december 2017

Zeilen in de Seychellen (april 2018)

De Seychellen is een groep van 115 eilanden, waarvan er een aantal redelijk dicht bij elkaar liggen en voor mooie zeiltrips kunnen zorgen.

De Seychellen zijn aan te vliegen met meerdere mogelijkheden. Wij hebben gekozen voor een heenreis met Kenya Airlines (zuster van KLM) naar Nairobi, vervolgens naar Mahe en tenslotte met Air Seychelles in een klein propeller vliegtuigje naar Praslin. Retour gingen van Praslin met de Cat Cocos (veerdienst) naar Mahe en van Mahe naar Frankfurt met Condor en vervolgens naar Amsterdam.

Praslin of Mahe?

Deze twee eilanden die zo’n 25 mijl van elkaar liggen, zijn de grotere twee van de Seychellen en huizen beide Chartermaatschappijen. Wij zijn via BQ Yachting in Praslin uitgekomen en dat was maar goed ook J. Rondom Praslin heb je denk ik veel meer mogelijkheden om lekker te gaan eilandhoppen. Dat was ons voornaamste doel, korte afstandjes en veel zien.

De Die-Hard zeiler kan zich ook uitleven en de 25 mijl oversteek naar Mahe maken, wat gemakkelijk te doen is, maar daar hebben wij niet voor gekozen.

Cat of Monohull

Als je een beetje gaat rondkijken wat er allemaal mogelijk is qua zeiljachten ziet al snel dat catamarans echt de overhand hebben in dit gebied. Dat zorgde wel even voor opgetrokken wenkbrauwen bij het boeken van de trip. Het gebied kent natuurlijk veel riffen en ondieptes, wat het gebruik van een Cat natuurlijk rechtvaardigt, maar wij hebben toch gekozen voor een monohull, mede vanwege het budget en omdat wij maar met z’n tweeën waren.

Achteraf een prima keuze. Mijn gereserveerdheid voor Monohull en het dieper steken van de kiel (boten hebben wel allemaal korte kiel variant en steekt ‘maar’ 1,5 meter diep), was onterecht. Jazeker konden we wat minder dicht bij het strand liggen dan een Cat, maar dat was geen enkel probleem. Nergens last gehad van het wat dieper steken dan een Cat.

Jeannau 379 Owner version

Er is voldoende keus in soorten en maten. Wij hadden een 379, de kleinste die te huren was, en voldeed ruimschoots. Deze 379 heeft maar 2 cabines, maar de achterste is groter/breder dan bij de 3 cabin versie. Dus voor het eerst hebben wij ‘achterin’ geslapen J (in de zomers gaan we flottielje zielen met onze drie kinderen en zijn de achterste hutten traditioneel voor de kids gereserveerd).

Ankeren, mooring boeien en haventjes

Nu is het zo dat dit gebied maar heel weinig haventjes heeft. Slechts drie; Mahe, Praslin en La Digue. Mahe hebben we niet gezien, Praslin was onze start en eindstation en La Digue zijn we twee keer geweest (zie verderop).

 Voor de verschillende strandjes en baaitjes hebben wij voor anker gelegen. Dieptes meestal 6-12 meter met veel ketting.

Mooring boeien zijn rond 2012 op verschillende plekken geplaatst, maar werd ons afgeraden te gebruiken omdat ze niet onderhouden zijn. Dit was ook duidelijk te zien toen we bij Ile Coco een boei wilden gebruiken, waarbij je duidelijk kon zien dat door het schavielen de lus bijna door was. Een nacht hebben we wel aan een boei gelegen, dat was bij Aride (details verderop).

Afrikaans land

De Seychellen is het meest ontwikkelde land van Afrika, met de hoogste inkomens en meeste welvaart. Het ziet en voelt bijna westers, maar laat je niet bedotten…

De charterboten worden niet zo goed onderhouden als je misschien gewend bent in Europa. Knopjes werken niet, luikjes kunnen niet open, lijnen slippen, klemmen zijn verkeerd gelabeld, kompas heeft een behoorlijke afwijking (niet erg, want alles is op zicht te zeilen). Al het zeiltuig werkt wel, maar je moet geen perfectionisme verwachten.

Controleer alles! Ook de zwemflippers en snorkel! (vooraf was ons netjes gevraagd naar onze schoenmaat, maar bij de uitgifte, in een gesloten zak, kregen we toch flippers mee die vele maten te klein waren).

De bevolking is ook bijzonder. Ik had al gelezen dat de bevolking niet altijd tevreden is met de huidige welvaart, maar dat dit zich ook uit in bepaalde arrogantie, had ik niet verwacht. Als oud hotello denk ik dat ik best wel weet hoe je je als gast gedraagt, maar de onvriendelijkheid die we op meerdere plekken zijn tegengekomen, viel me echt een beetje tegen. Nou ben ik helemaal niet een verwende toerist, maar een glimlach af en toe vind ik niet teveel gevraagd. Je komt het zeker wel tegen, maar je moet je er wel op instellen dat het meer niet gebeurd, dan wel.

Oplevering en Retour

Van tevoren kun je online je boodschappen doen, en dat beveel ik je aan. De site ziet er niet echt professioneel uit en het lijkt wat duur, maar het wordt wel netjes geleverd en je biertje staat al lekker koud klaar in de koelkast.

Bij oplevering, kregen we een technische briefing, inventaris briefing en een ‘navigatie’ briefing door een oud schipper. Stel je er niet al te veel voor van deze briefings en vertrouw op je eigen ervaring, inzicht en controleer.

Veel Ervaring nodig?

Wij hebben de afgelopen jaren in totaal zo’n 12 weken flottielje ervaring opgedaan in Griekenland, Kroatië en Turkije. Ik denk meer dan genoeg. We zijn goed op elkaar ingespeeld, weten hoe te ankeren (ook met lange lijn), kunnen met z’n tweeën het bootje bestieren, kijken naar de weersvoorspellingen, houden de getijden in de gaten en weten hoe een rif te zetten.

Onze zeiltrip:

Praslin – Anse Coco – La Passe

Wij starten vanuit Praslin en zetten koers naar Anse Coco, aan de zuidkust van La Digue. Vrijwel meteen na vertrek zien we in de verte een bui hangen. Gelukkig maar 10 minuten warme druppels. Aangekomen op Anse Coco, hebben we een van de mooiste stranden voor ons, na wat snorkelen en snacken zetten we koers langs de oost kust van La Digue naar La Passe, de haven van het Eiland.

Hou rekening met het aanlopen van de haven, het is een vrij nauwe doorgang. Aldaar worden we geholpen door een local met de lijnen. Natuurlijk verwacht die daarvoor wel wat Rupees.

Nou wordt er in de verschillende reisgidsen gezegd dat de tijd hier heeft stil gestaan, nou dat is niet meer. In de reisgidsen wordt gesproken van geen auto’s en vervoer per Os en kar, nou dat is niet waar. Geen Os gezien, wel heel veel fietsen (en enkele autootjes). Prima gedineerd en de volgende dag ontbeten bij een van de strandrestaurants. Je kunt hier ook een klein supermarktje vinden waar je ook vers brood kunt kopen.

La Passe – Curieuse

Na een zeer relaxte ontbijtje vertrekken we naar Curieuse, kome langs St. Pierre (die we bewaren voor een andere dag) en gaan voor anker bij Curieuse in Baie de Laraie. Er zijn hier enkele mooringboeien die schijnbaar hun werk goed doen. Enkele grote Cats lagen hieraan en lagen er de volgende ochtend nog.

Wij gingen voor Anker en hebben lekker een boekje gelezen. Het water in de baai zag wat troebel, dus het snorkelen hebben we even gelaten. De volgende ochtend worden we enigszins wakker gemaakt door een buitje. Nou ja, een bui van tropische proporties. Stortregen met hoofdletter R. Gelukkig maar een uurtje en zodra het begon op te klaren de dinghy klaargemaakt en richting strand. Even de toegangsgelden betalen en dan verrast worden door de gigantische Schildpadden. Wat een monsters!

De wandeling gemaakt naar het doktershuis, welke ik je zeker kan aanraden (ook al ben ik zelf niet zo’n wandelaar). Prachtig stukje door een Mangrove waar je versteld staat van het aantal grote krabben die hier rondlopen. Onderweg ook nog tal van hagedisjes, totdat we bij het doktershuis aankomen. Niet super bijzonder.

Weg terug over hetzelfde pad. Gelukkig ondernamen we dit alles vrij vroeg in de ochtend, want je voelt de temperatuur en de vochtigheid toch echt wel oplopen.

Curieuse – Anse Lazio – St Pierre - Anse Petit Coeur

Voor de lunch gaan we naar Anse Lazio. Ook weer een wit strand van paradijselijke proporties, uitgebreid gesnorkeld. Heerlijk geluncht bij een strandtentje en in de namiddag naar St Pierre. Een mini eilandje met palmbomen en prachtig snorkelen. Hier na naar Anse Petit Coeur. Voor anker bij resort Le Domaine de la Reserve. Even mee gebeld of we welkom zijn voor een diner (aanvang 19.30u). Aanrader!

Het eten is gewoon goed, maar de locatie en sfeer is buitengewoon prachtig. Het resort heeft het restaurant op een pier en wij hadden een tafeltje bij de uiterste punt aan het water. In het donker schijnt er licht op het ondiepe water en daar zie je van alles voorbij zwemmen. Wij hebben zelfs een haaitje van ongeveer 1,2 meter gezien!

Na het diner weer met de dinghy terug naar de boot, onder de sterrenhemel, redelijk geslapen. (het was die nacht niet de meest beschutte baai met een NW windje, maar wel te doen).

Anse Petit Coeur – Anse Lazio – Aride

Anse Lazio was ons zo goed bevallen, we zijn gewoon teruggegaan. Het was ook een prima lunch stop voor de bestemming die we voor die nacht in de planning hadden, Aride.

Aride is een beschermd eiland en eigenlijk alleen open vanaf 10.00u tot in de middag, maar wij hadden de gok genomen om daar ’s avonds al te gaan liggen, zodat we de volgende ochtend lekker op tijd zouden zijn.

Wat een beleving!

Onderweg en bij aankomst probeerde ik het eiland aan te roepen via VHF16 voor mogelijk anker instructies, want dat had ik overal gelezen. Nou nee dus. Geen enkel antwoord. Wat er wel staat is een bord met een telefoonnummer. Het enige probleem, je bent hier in the middle of nowhere en telefoon bereik heb je echt NIET. We troffen 1 mooringboei aan en na een degelijke inspectie van die boei, vond ik het vertrouwd genoeg om daaraan te blijven liggen voor de nacht. Volledig geïsoleerd. Alleen op de wereld.

Aride – La Digue

De volgende ochtend kregen we nog bezoek van 2 andere boten en werden we middels een flinke rib bij ons bootje opgehaald, want je mag niet met je eigen dinghy aan land komen. Wat gaaf. Vol Gas wordt je het strand op gesjeesd.

Tegenvallertje is wel dat je 45 euro per persoon aan entreegelden moet betalen. Hopelijk komt dat ook echt tegoed aan bescherming van het eiland en natuur.

Prachtige vogeltjes en een stevige wandeling door de jungle naar de top van de berg. (ik ben halverwege afgehaakt. Ik ben niet zo’n berggeit). Op de top schijnbaar een gigantische vogel bedoening waar je midden tussen de Sternen kunt rondlopen. Ik kan de Aride beleving niet anders omschrijven dan alsof ik in een Jurassic parc film zat. Heel bijzonder.

Na het ochtend bezoek, met een heerlijke 15 knopen wind, halve wind, flinke golven, naar La Passe op het eiland La Digue. Lekkerste zeilstukje van de week.

In het haventje wederom dezelfde local die ons hielp met de lijnen en die wederom zijn hand ophield. Zucht.

Deze keer sloegen we niet rechtsaf, maar linksaf en dat was een van de betere beslissingen. Na een paar honderd meter kom je vanzelf bij een luxe resort waar we terecht konden voor een diner. Wat een gave avond. Werkelijk prachtig resort Domaine de l’Orangeraie, super-de-luxe, mooi uitzicht, super fantastisch eten. Echt lekkerste maaltijd van de week (niet goedkoop).

La Digue – Grand Soeur – Ile Coco – Grande Anse - Praslin

We gingen deze keer weer vroeg weg en maar goed ook. Klein uurtje zeilen naar Grande Soeur en voor het strand voor anker. We lagen nauwelijks of we werden overvallen door dagtocht toeristen. Ik denk zo’n 14-16 bootjes die toeristen droppen op het strand waar BBQ faciliteiten zijn. Helaas had ik dat verkeerd ingeschat. Ik dacht dat we hier ook konden brunchen, maar schijnbaar moet je je eigen eten meenemen.

Even gesnorkeld en koers gezet naar Ile Coco. Helaas stond er wat zeegang en wind, tezamen met veel koraal rondom de eilandjes, wilde ik niet voor anker maar aan een van de mooringboeien. Helaas was er slechts 1 beschikbaar en die zag er niet betrouwbaar uit. De lus was teveel beschadigd door het schavielen.

Dan maar koers gezet naar Grande Anse aan de zuidkust van La Digue voor een lunch aldaar. Prima curry en frietjes bij strandtent Loutier Coco.

En als laatste de terugtocht naar Praslin.

Top Right Felicite Island, left Grande Soeur, in front Petite Soeur

Samenvattend:

Wij hadden veel meer eilandjes kunnen zien, oversteek maken naar Mahe, maar we deden het lekker rustig aan. Snorkelen is hemels in de Seychellen. Wij hebben al veel gezien van Egypte tot St. Eustatius, maar Seychellen is echt prachtig. Het koraal heeft helaas een tijd geleden een flinke tik gekregen door stijgende zee-temperatuur door El Nino, maar is nu weer herstellende.

Super prachtige bestemming, heerlijk zeilen, goed geregeld via BQ, maar denk aan je zonnebrand! De eerste dag was volledig bewolkt en ik bracht de meeste tijd onder de bimini door, maar toch nog bijna verbrand.

Tips

Bekijk wat zeilfilmpjes op youtube.

Op de website van Navionics kun je het gebied al een beetje verkennen.

Bezoek http://www.seychelles.travel/

Volg ons!

@bqyachting

Like ons!

Wacht niet.
Begin met genieten.

Boek nu!


Wij zeilen!




Neem contact met ons op

info@bqyachting.com
Duinrugstraat 47 1361 BD Almere
036 8483 482